Poznawanie świata, nabywanie potrzeb oraz uczenie się spo­sobów ich zaspokojenia umieszczone w kontekście społecznym, czyli otoczeniu uczestniczącym w tym kształtowaniu, posiada je­szcze jeden bardzo istotny wymiar. Mianowicie, jest ono sple­cione z silnym związkiem emocjonalnym dziecka z opiekunami, a na najwcześniejszym etapie zwłaszcza z matką (na dalszych etapach rozwoju kontakt emocjonalny będzie. obejmował także inne osoby, a charakter więzi z nimi będzie się różnicował przy­bierając formy koleżeństwa, przyjaźni, miłości, niemniej potrze­ba tych więzi towarzyszy człowiekowi stale; por. str. 106 i nast.).

Poziom zaspokojenia potrzeby kontaktu emocjonalnego we wczesnym dzieciństwie jest niejako bazą dla ostatecznego kształ­tu osobowości, rzutuje na nasze dorosłe reakcje, zachowania.