Na drodze rozwojowej dochodzi zatem do przekształcania naszych potrzeb (przyjęcia czegoś lub odrzucenia) związanego z rosnącą możliwością świadomego wyboru. Ukształ­towanie prymatu wartości, określenie celów w życiu najistotniej­szych, do osiągnięcia których zmierzamy, stanowi o poczuciu sen­su życia.

Dotarcie do wytworzenia wiodącego systemu wartości po­przedzone jest stanem bezładu, którego największe nasilenie przypisane jest wiekowi dojrzewania . Po wzglę­dnie uporządkowanym okresie, w którym najsilniejsze wzory i odniesienia stanowili rodzice (oraz inne ważne osoby dorosłe), pojawia się potrzeba wyjścia poza krąg tych więzi oraz prze­można potrzeba samodzielności. Na tym przedprożu dojrzałości występuje dążenie do indywidualnego określania potrzeb, two­rzenia systemu wartości. Jest to etap bardzo nasilonej aktywności poznawczej.